همین چند لحظه پیش به خودم آمدم. حدودا ۱۰ دقیقه در فکر فرو رفته بودم. کتاب منطق هنوز در دستانم است. یک جمله در آن باعث شد این گونه منقلب بشوم. "روح انسان جاودان است" داشتم با خودم فکر می کردم چگونه این تصدیق را باید اثبات کرد؟ خیلی آسان بود. آن قدر که حتی تصورش را هم نمی کردم. هم اکنون دارم با خود می اندیشم که چرا تا کنون به این موضوع فکر نکرده بودم؟ چرا ما انسان ها به چیزهایی که جلو چشمانمان است دقت نمی کنیم؟ اثبات آن تصدیق آسان بود. زیرا انسان از خداست و روح خدا به انسان ها هستی بخشیده است و چون ازل و ابد برای ذات اقدس الهی معنا ندارد پس روح انسان هم فناناپذیر است. خود خداوند می فرماید : "و نفخت فیه من روحی" یعنی "و از روح خودم در کالبد انسان دمیدم" واقعا این تفکر کوتاه مرا تکان داد. بیخود نیست که می گویند: یک ساعت تفکر بهتر از ۷۰ سال عبادت است. زیرا هیچ عابدی با ۷۰ سال عبادت متوجه چیز جدیدی نمی شود. البته عبادت سر جای خودش٬ ولی دقت کنید که فقط ۱۰ دقیقه فکر کردن چه تاثیراتی دارد. مثل همین حالا و پیشامدی که آن را ذکر کردم. چیزی که من به واسطه اش از خداوند خجالت می کشم این است که خداوند به من بنده اعتماد کرده و مرا اشرف مخلوقات قرار داده و از خودش مرا زنده نموده است. اما من نتوانستم از این امانت خدایی آن گونه که باید و شاید حفاظت کنم. من با نادانی های خودم این لوح پک خدایی را مکدر نمودم. به نفس شیطانی خود لبخند زدم و دست در دست پلیدی ها نهادم.

خدایا! من می دانم که حتی این روشن شدن تارهای خاموش ذهنم هم از لطف و کرم توست.

از کودکی آرزو داشتم که آخرین شب ماه شعبان به پشت بام بروم و ماه را با چشمان خودم ببینم. آرزو داشتم که ببینم ماه با نمایاندن خود ضیافت الهی را به ارمغان بیاورد. همیشه آرزو داشتم در ماه رمضان آن قدر خودم را به خدایم نزدیک کنم که بدی ها هزاران کیلومتر از من فاصله بگیرند. کوچکتر که بودم همیشه آرزو داشتم بتوانم یک روزه کامل بگیرم. مادرم می گفت : اگر کله گنجشکی هم بگیری خدا قبول می کند. اما کیست که نداند حتی کودک هم از فضایل روزه کامل باخبر است؟ قبل از افطار برای آن که هر چه زودتر هنگام اذان بشود لحظه شماری می کردم. بعضی وقتها با بچه های کوچه فوتبال بازی می کردیم تا زودتر لحظه موعود فرا رسد! انگار کنار دوستان ثانیه ها زودتر سپری می شوند.

با جان و دل گوش کنید. صدای پای رمضان به گوش می رسد. هر لحظه نزدیک و نزدیک تر ...

یعنی ممکن است امشب ماه را با چشمان خودم ببینم؟

همان طور که قبلا قول داده بودم امروز قصد دارم کمی درباره نژاد بنی اسرائیل و یهودیان توضیح دهم.

قبل از حضرت عیسی (ع) و حضرت محمد (ص) پیامبری پاک از سوی خدا به نام حضرت موسی (ع) برای هدایت قوم گمراه و بدبختی در مصر برانگیخته شد. وی پس از مبعوث شدن به مخالفت با فرعون زمان خود پرداخت و مردم را از مصر به فلسطین برد تا زندگی آسوده ای داشته باشند. سال ها پس از حضرت موسی (ع) که رنج های بسیاری از دست این قوم ناسازگار متحمل شد، حضرت عیسی (ع) از طرف خدا در فلسطین به پیامبری مبعوث شد. اما بزرگان این قوم بر اساس هوی و هوس و تعصب های جاهلی و لجاجت، در برابر دستورات خداوند تسلیم نشدند و به مخالفت با پیامبر اولوالعزم پرداختند. این مخالفت در تمام مدتی که حضرت عیسی به ارشاد مردم می پرداخت ادامه یافت، تا زمانی که آنان تصمیم گرفتند حضرت عیسی را به صلیب بکشند. البته اعتقاد یهودیان و مسیحیان این است که حضرت عیسی آنجا واقعا به صلیب کشیده شد، ولی مسلمانان معتقدند که خداوند حضرت عیسی (ع) را زنده نگاه داشته و به هیچ وجه او به صلیب کشیده نشده و در آخرالزمان همراه با امام مهدی (عج) ظهور خواهد کرد.

اکنون باید کمی بیشتر با قوم یهود و اعتقادات آنها آشنا شویم. کتاب تلمود یکی از معتبرترین کتب نزد یهودیان است و این بدان معناست که همه یهودیان (نه فقط اسرائیلی ها) به کلیه مطالب این کتاب ایمان دارند. البته من قصد ندارم بگویم که تک تک یهودیان این گونه اند، اما آنها از قدیم به رعایت نوشته های این کتاب اهتمام می ورزیدند.

قسمت هایی از عقاید یهودیان در کتاب تلمود :

۱. هرگز خداوند از کارهای ابلهانه و غضب و دروغ برکنار نیست! (نعوذ بالله)

۲. خداوند از آن که یهود را به چنین حالی گذاشته سخت پشیمان است، به طوری که هر روز به صورت خود لطمه می زند و زار زار گریه می کند!

۳. ارواح یهود از ارواح دیگران افضل است، زیرا ارواح یهود جزء خداوند است!

۴. نطفه غیر یهود مثل نطفه بقیه حیوانات است!

۵. بهشت مخصوص یهود است، و هیچ کس به جز آنها داخل آن نمی شود. ولی جهنم جایگاه مسیحیان و مسلمانان است!

۶. کشتن مسیحی از واجبات مذهبی ماست و پیمان بستن با او یهودی را ملتزم به اداء نمی کند!

۷. کلیساهای مسیحیان که در آنها سگ های آدم نما به صدا در می آیند به منزله زباله خانه است!

۸. اگر یهودیان نبودند برکت از روی زمین برداشته می شد و آفتاب ظاهر نمی شد و باران نمی بارید!

۹. اجانب مانند سگ هستند و برای آنها عیدی نیست زیرا عید برای اجنبی و سگ خلق نشده است!

۱۰. سگ افضل از غیر یهودی است، زیرا در اعیاد باید به سگ نان و گوشت داد ولی نان دادن به اجنبی و غیر یهودی حرام است!

۱۱. ربودن اموال دیگران به وسیله ربا مانعی ندارد. زیرا خداوند شما را به ربا گرفتن از غیر یهودی امر می کند!

۱۲. تا می توانید از غیر یهود بکشید و چنان چه قدرت کشتن او را داشتید و او را به قتل نرساندید، مرتکب خلاف شرع شده اید!

۱۳. تعدی و تجاوز به ناموس غیر یهودی مانعی ندارد. زیرا کفار (غیر یهود) مانند حیوانات هستند و حیوانات را زناشویی نیست!

۱۴. یهودی حق دارد زن های غیر یهودی را به زور برباید و زنا و لواط به غیر یهودی عقاب و کیفری ندارد!

۱۵. هر گاه یک نفر یهودی در جلوی زن خود با زنی زنا کند، زن او حق ندارد مانع او شود و یا علیه او شکایت کند!

۱۶. جایز است انسان شهادت به دروغ بدهد. چنان چه لازم شد می توانید بیست قسم دروغ بخورید ولی برادر یهودی خود را در معرض خطر قرار ندهید!

۱۶ مورد ترجمه مواردی از کتاب تلمود است که در کتاب شناخت یهود نوشته اسدالله محمدی نیا گرد آمده است.